ప్రకృతితో మనకున్న సంబంధం ఎంత లోతైనదో ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా? ప్రతి జీవి తన చుట్టూ ఉన్న వాతావరణంతో విడదీయలేని బంధం కలిగి ఉంటుంది. కానీ ఆ బంధాన్ని పద్దతి ప్రకారం అధ్యయనం చేయడం ప్రారంభమైంది “ఇకాలజీ”(Ecology) అనే కొత్త శాస్త్రంతో. 1868లో రేయిటర్ మొదట ఈ పదాన్ని వాడగా, 1886లో శాస్త్రవేత్త ఎర్నెస్ట్ హెకెల్ దీన్ని ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చారు.
Click here to Read the English version of this article.
గ్రీకు భాషలో ‘ఈకోస్'(Ecos) అంటే ‘నివాసం’ లేదా ‘వసతి’, ‘లోగోస్'(logos) అంటే ‘అధ్యయనం’. ఇకాలజీ (Ecology) అంటే ఆవాసాల అధ్యయనశాస్త్రం అంటారు. మొదట ఈ శాస్త్రం జీవుల ఆవరణం గురించి మాత్రమే అధ్యయనం చేసేది కాబట్టి దీన్ని జీవావరణ శాస్త్రం (Ecology) అని పిలిచేవారు. తరువాత పర్యావరణంలోని నిర్జీవ అంశాలు—కాంతి, ఉష్ణం, గాలి, నీరు—మరియు జీవావరణంలోని మొక్కలు, జంతువులపై కూడా దృష్టి పెట్టింది.
యూజిన్ ఓడమ్ను “ఆవరణ శాస్త్ర పితామహుడు”, మరియు ఈ శాస్త్రానికి కొత్త దారి చూపినందుకు “ఆధునిక జీవావరణ శాస్త్ర పితామహుడు” గా వర్ణిస్తారు. మన భారతదేశంలో, ఈ రంగంలో చేసిన అపారమైన కృషికి రామ్డియో మిశ్రా “భారత ఆవరణ శాస్త్ర పితామహుడు”గా నిలిచారు.
ఇకాలజీ యాదృచ్ఛికంగా కాకుండా, జీవావరణం-పర్యావరణం మధ్య జరుగుతున్న విభిన్న చర్యలు, ప్రతిచర్యలను గమనిస్తుంది. ప్రపంచంలో జీవులు ఎక్కడ విస్తరించాయి, ఎందుకు అలా ఉన్నాయి, ఎలాంటి సాంద్రతలో పెరుగుతున్నాయి – అన్నీ ఇకాలజీ ద్వారా అర్థమవుతాయి.
చివరికి, ఇకాలజీ మనకు చెప్పేది ఒక్కటే: ఈ ప్రకృతిలో మొక్కలు, జంతువులు, వాతావరణం – ఇలా ప్రతీది ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్న ఒక సున్నితమైన గొలుసు. మరి ఆ గొలుసులో అత్యంత శక్తివంతమైన మనమే, ఆ బంధాన్ని కాపాడుతున్నామా, లేక మెల్లగా కట్ చేస్తున్నామా?
📢 మరి ప్రకృతితో మన బంధంలో మీకు ఏ కోణం ఎక్కువ ఆసక్తికరంగా అనిపించింది?
💬 కింద కామెంట్స్లో పంచుకోండి…